Çocuklar için okul sadece birer eğitim alanı değil aynı zamanda birer sosyalleşme merkezidir. Okulların açılması ile birçok veli çocuklarının yaşadığı farklı duygusal sorunlarla da baş etmeye çalışmaktadır. Beyin gelişimi devam eden çocuklar hem kendi duygu ve davranışları hakkında henüz bir iç görü geliştiremediği gibi karşısındakinin yaşadığı duygu ve davranışları hakkında da empati yapabilme becerisine henüz sahip değildir. Bu yüzden çocuklar kendisini kızdıran ya da üzen bir olay yaşadığında bu olaya tam olarak nasıl tepki vereceğini bilemez. Duygu düzenleme becerisi çocuğun verdiği duygusal tepkiler fazla olduğunda çocuğa o olay ve durumlara karşı farkındalık kazandıran, çocuğun o olay karşısında nasıl bir tutum sergileyeceğinde rehberlik eden, çocuğun kendi duygularını işlemede çocuğa yardımcı olan bir beceridir. Duygu düzenleme becerisi çocuğun kendi duygularını tanımasına ve çocuğun sakinleşmesine yardımcı olduğu gibi çocuğun duygusal zekasını da geliştiren önemli bir beceridir.
ÖFKE YÖNETME
Özellikle okullarda akran zorbalığı karşısında çocuğun öfkesini yönetme becerisi ve empati yapabilme becerisi kazandırmak önemlidir. Çocuğa kazandırılan empati yapma becerisi, çocuğun anlaşılır hissetmesine ve çocuğun başkalarına zarar verme olasılığının da düşmesine de neden olur. Çocuklar sınıf ortamında ya da teneffüslerde kendilerine kötü davranan diğer çocuklarla zorluk yaşadıklarında onlara nasıl davranabileceklerine dair gerekli rehberliği etmek çocukları kendilerini korunmuş hissetmelerine neden olur. Örneğin; kendisinden küçük bir çocuğun ona vurmaya çalıştığında o çocuğun sana ulaşamayacağı bir alana geçmesini söylemek ya da eğer çocuk aynı yaşta ise o çocuğa sakince “sen öfkelisin” deyip çocuğun elini nazikçe tutmak sonra “vurmak yok , vurmak acıtır” deyip çocuğun hissettiği duyguyu çocuğa geri yansıtmasını öğretmek çok daha etkili bir davranış eğitimi olup çocuğun kendini zorbalıkla karşı karşıya kaldığı anlarda onu koruyacakta bir beceridir.
YIKICI DUYGULAR
Çocukların hissettiği öfkenin altında korku ve acı gibi savunmasız duygular vardır. Öfke, en temelde insanın verdiği savaş kaç tepkisidir. Çocuklar öfkelenerek kendilerini bu duygulardan korumaya çalışıyorlar. Eğer biz yetişkinler olarak onlara bu duyguları nasıl gösterebileceklerinde yardımcı olursak yıkıcı olan o duygulara artık ihtiyaç duymayacaklardır. Çocuklar yaşadıkları olumsuz durumlardan dolayı kızabilir, ağlayabilir hatta çırpınabilirler ama bir başkasına zarar vermeden bu duyları işlemeyi öğrenmeliler. Biz yetişkinler nasıl hissettiğimizi farklı şekilde gösterebiliriz fakat çocuklar kendi davranışlarının altında yatan nedenleri bilemezler. Bu yüzden çocuklarımızı bol bol dinleyip onları inciten, üzen ya da kızdıran durumları onların anlatımıyla dinleyip bizimle paylaşmalarını sağlamalıyız. Çocukların hissettiği duyguları ebeveynleri ile paylaşması onlara kendini güvende hissettirir.