Hafta sonunun en keyifli anlarından biri, tüm aile üyelerinin bir araya geldiği kahvaltı. İnanın haftanın 6 günü bu anın hayalini kurarak dik durabiliyorum. Şehir hayatının koşturmacası, iş temposu, okul çılgınlığı derken, sabahları birlikte vakit geçirmek çoğu zaman bir lükse dönüşebiliyor. Ama işte o anlar, bazen sadece birkaç saatlik bir kahvaltı süresi, tüm haftanın yorgunluğundan çok daha kıymetli hale geliyor. Bu birkaç saat, sadece karın doyurmakla kalmaz; bir arada olmanın verdiği huzuru, neşeyi, derin bir bağlılık hissini de beraberinde getirir.
Kahvaltı masası kurulmaya başlandığında, her şey bir anda değişiyor bizim evde. Farklı bir ruh hali, bir anda eve giren bir huzur havası gibi, adeta duvarlara işliyor sanki. Çayın sıcak buharı, peynirin taze kokusu, zeytinin o canlandırıcı tadı... Her biri, daha sabahın ilk ışıklarıyla, zihni tazeleyip ruhu besler. Kahvaltı masasında, etrafındaki her bir yüzü görmek, eski hatıraları hatırlamak, gülüşmeleri paylaşmak, işte o an, zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız.
Herkes bilir ki aileyle yapılan kahvaltı sadece midenin doyduğu anlar değildir. Birbirine sarılan eller, tatlı tatlı yapılan şakalar, sabahın kör karanlığında bile gülüşmelerle dolu anlar... Kahvaltı masasında konuşulanlar, günü şekillendirir. Birbirini tanıyan, birbirinin gülüşüne aşina olmuş insanlar arasında geçirilen birkaç saat, bir yılın en değerli anı olabilecek kadar anlamlıdır.
DÜNYA UYKUDA
Sabahın ilk ışıklarında, dışarıdaki dünya hala uykusundayken, kahvaltı masasında toplanmış bir aile, gerçek anlamda huzuru bulur. Herkesin kendine ait bir dünya kurduğu bu modern çağda, biraz da olsa eski zamanların sıcaklıklarıyla geçirilen bu birkaç saat, tüm hafta boyunca alınan stresin en iyi ilacı olur. En önemli olan, o anın içinde kaybolup, anı yaşamak, bir arada olmanın getirdiği mutluluğu hissetmektir. O sabah, kahvaltı sadece bir yemek değildir; bir araya gelmenin, sevginin, bağlılığın simgesidir. Aileyle geçirilen o anlar, bir tür zaman yolculuğudur. Sadece sabahı değil, birlikte geçirilen yılları da hatırlatır insana. Kahvaltı masasında paylaşılan o kahkahalar, bir bakıma geleceğe de selam gönderir. Çünkü ne kadar çok bir arada olunursa, o kadar çok mutlu olunur. Bizde ise her hafta sonu hava güzelse balkonda değilse salonda kurulur balkon havası. Eskilere selam göndermek adına balkondaysak kuş sesleri, değilsek Western filmler eşlik eder masamıza. Ah onların tadını inanın yaşayan bilir. Dedem aklıma gelir hemen, ah ne çok izlerdik beraber o filmleri… Hemen havaya girer filmin sonunda sanki güneşin batışına doğru yürüyen bizlermişiz gibi biraz yorgun ama çokça gururlu hissederdik. İşte anlatmak istediğimiz tam da bu: Hafta sonu kahvaltıları, ailenin birleşen kalbi gibidir. O anlar, sadece mideyi değil, ruhu da doyurur. İşte bu yüzden, hafta sonları aileyle yapılan kahvaltı, tüm haftanın en değerli anıdır.