Bir çocuğun eline ilk kez boya verildiğinde, o an, belki de bir ömre bedel bir keşif gerçekleşir. Kağıdın üzerine dökülen ilk kırmızı çizgi, ilk masum mavi leke, aslında çok derin bir anlam taşır. Bir çocuğun dünyasında, boyalar yalnızca renklerden ibaret değildir; onlar, bir trenin rayları, gökkuşağının parıldayan ışıkları veya dev bir dinozorun kuyruğu olabilir. Her çizgi, her renk, bir hayalin yansımasıdır.
Çocuklar, boyaları sadece elle tutulur malzemeler olarak değil, dünyayı keşfetme aracığı olarak kullanır. Onlar için her bir boya kalemi, bir maceranın kapılarını aralar. Bir kırmızı, bir çocuk için belki de bir aşkın veya cesaretin simgesidir; bir mavi ise engin denizlerin, gökyüzünün sonsuzluğunun sembolüdür. Yetişkin gözleriyle bakıldığında, boya kutuları sıradan kırtasiye ürünlerinden fazlası değildir, ama çocuklar için o kutular birer hazine sandığına dönüşür.
Bugün sizlere, çocukların gözünde birer hazine olan bu boya ürünlerinden ve bunların güvenliğinden bahsetmek istiyorum. Evet, bugün piyasada "yıkanabilir", "bitkisel bazlı", "paraben ve toksin içermeyen" boyalar bulunuyor ve bu gelişme, çocukların hem hayal dünyalarını özgür bırakıyor hem de sağlığını koruyor. Artık, sadece yaratıcı olmanın değil, sağlıklı olmanın da önü açılmış durumda.
Sulu boyalar, pastel boyalar ve parmak boyaları… Her biri birer minik dünyadır. Özellikle parmak boyası, çocuğun elinin doğrudan kağıda temas etmesiyle şekillenen bir sanat formudur. Fırçaya bile ihtiyaç duymadan, elleriyle hayat bulan renkler, çocukların içsel dünyalarının dışa vurumudur. Bir çocuğun parmaklarıyla yaptığı bir resim, onun özgürlüğüdür, cesaretidir. Bu yüzden, parmak boyasının kimyasal içermeyen, doğaya dost türlerini tercih etmek, sadece yaratıcılığı desteklemekle kalmaz, aynı zamanda sağlıklı bir oyun ortamı yaratır.
Ve belki de en önemlisi, çocuklarınızın çizdiği her güneşi "güneş sarı olur" diye düzeltmemek gerekir. Onlar, hayatı bizim kurallarımızla değil, kendi iç dünyalarının özgür ritmiyle algılarlar. Bu nedenle, belki de o güneş pembe olmalı, belki de mor olmalı. Çünkü renkler, bir çocuğun duygu ve düşüncelerinin dışa vurumudur.
Sonuçta, belki de tüm dünyaya hediye edilecek en değerli şey, bir boya kutusu olurdu. Bir kutu dolusu renk ve hayal gücüyle, dünya daha parlak, daha renkli, daha neşeli bir yer haline gelebilir. Bizler, bu dünyayı bazen gri ve karanlık görebiliriz, ama çocuklar, renklerle ve hayal güçleriyle o dünyayı neşeyle boyayabilirler. Onların dünyasında, her şey mümkündür. Biz sadece onlara özgürce yaratma alanı tanımalıyız.