Havalar ısındı mı aynalarla aramız biraz daha samimi, biraz daha gerçek olur. Kalın kazakların sakladığını tişörtler affetmez. İşte tam da bu yüzden, her yıl olduğu gibi bu yıl da “yaza kadar son çıkış” telaşı başlar. Diyet listeleri havada uçuşur, spor salonları dolup taşar, mucize çözümler kulağa daha cazip gelir. Ama dürüst olalım: Bu bir yarış değil. En azından olmamalı. Kısa sürede verilen kiloların çoğu, kısa sürede geri gelir. Çünkü mesele sadece kilo vermek değil; alışkanlık değiştirmek. Birkaç haftalık sıkı bir programla tartıda eksi görmek mümkün ama asıl soru şu: Sonra ne olacak? Yaz öncesi yapılan en büyük hata, kendimize gerçekçi olmayan hedefler koymak. “3 haftada 7 kilo” gibi hedefler kulağa hoş gelir ama bedenin de bir sınırı var. Bu süreçte aç kalmak, tek tip beslenmek ya da aşırı spor yapmak; hem motivasyonu düşürür hem de vücuda zarar verebilir. Oysa küçük ama sürdürülebilir değişiklikler çok daha etkili. Örneğin: Akşam geç saatlerde atıştırmayı azaltmak, Günlük su tüketimini artırmak, Haftada birkaç gün tempolu yürüyüş eklemek, Şekerli ve işlenmiş gıdaları biraz kısmak. Bunlar kulağa basit geliyor olabilir ama etkisi büyük.Her kilo meselesi sadece estetik değildir. Bazen yorgunluk, stres, uykusuzluk ya da düzensiz yaşam da işin içindedir. Yani çözüm sadece “az yemek” değildir. Kendine biraz daha iyi bakmak da işin parçasıdır. Yaz gelmeden “son çıkış” diye kendini zorlamak yerine, belki de şöyle düşünmek daha doğru. Bu yaz kendimi daha hafif, daha enerjik ve daha iyi hissetmek için ne yapabilirim? Cevap çoğu zaman mucize değil, denge. Unutmayın, en iyi görünen beden; en hızlı zayıflayan değil, en iyi bakılandır.