Yaz tatili eskilerden beri sabah geç uyanıp kahvaltıyı bahçede yapmak, denizde koşmak, akşamüstü de mahallede misket oynamak anlamına gelmiyor muydu? Bizlerin çocukluğunda güneş batana kadar dışarıdan eve gelmek hiç istemezdik. Şimdi bakıyorum da okulu biten çocuklar tatili tablet başında telefonun ekranına bakarak geçiyor. “Anne biraz daha oyun oynamak istiyorum, baba bu videoyu da izleyeyim” derken gün çoktan bitmiş oluyor. Çocuklar artık en güzel anıları bile kaçırıyor. Ekranın başında geçirilen saatlerde artıkça arkadaşlarla vakit geçirme, yeni şeyleri öğrenme şansı çoktan azalıyor.Mesela günün belli saatleri ekran serbest olabilir, geri kalan zaman ise tamamen gerçek hayata ayrılabilir. Parka gitmek, bahçede oynamak, birlikte yemek yapmak, denize girmek… Bunlar hem eğlenceli hem de ekranın veremeyeceği deneyimler.
Unutmayın, yaz tatili ekran ışığında değil, güneş ışığında güzelleşir. Tabletten gelen ses değil, denizin dalgası, kuşun cıvıltısı hatırlanır. Ekranı kapatın, hayatı açın.