Oxford Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Fakültesi’nden Dr. Leah Veronese, Shakespeare’in 116’ncı sonesinin 17’nci yüzyıla ait nadir bir el yazması kopyasını keşfetti. Ashmolean Müzesi’nin kurucusu Elias Ashmole’un kişisel arşivinde yer alan bu el yazması, şimdiye kadar tespit edilen yalnızca ikinci kopya olma özelliği taşıyor. Keşif, hem edebi hem de tarihi bir anlam taşıyor.
EL YAZMASI SADECE EDEBİ DEĞİL, TARİHİ ANLAM TAŞIYOR
Dr. Veronese’ye göre, bu el yazması sadece Shakespeare’in ünlü sonesinin bir kopyası olmakla kalmıyor, aynı zamanda dönemin sosyal ve siyasi yapısını yansıtan önemli bir belgedir. El yazmasında yer alan sonenin, yasaklanmış Noel ilahileri ve siyasi hicivlerle birlikte yer alması, dönemin baskı ortamına dair ipuçları veriyor.
MÜZİKAL UYARLAMA VE DEĞİŞEN DİZELER
El yazmasındaki sonenin, dönemin ünlü bestecisi Henry Lawes tarafından şarkıya dönüştürüldüğü ve şarkı formunda sözlerinin değiştirildiği belirtiliyor. Shakespeare’in orijinal dizelerinin üzerine yedi yeni dize eklenmiş. Yeni dizeler, yalnızca şarkı formuna uygunluk sağlamakla kalmamış, aynı zamanda dönemin siyasi atmosferine dair göndermeler içeriyor.
SİYASİ VE DİNİ MESAJLAR
Uzmanlar, şarkı formuna yapılan uyarlamanın yalnızca estetik değil, aynı zamanda siyasi bir amaca hizmet ettiğini belirtiyor. El yazmasının, kraliyet yanlısı şairlerin bulunduğu bir koleksiyonda yer alması, eklenen dizelerin romantik aşktan ziyade, dini ve siyasi sadakati yücelten bir mesaj taşıdığını gösteriyor.
