'Maçınıza erkenden gidin, sahada en az iki saat önce hazır bulunun. Giriş, çıkış, tel örgüler dahil, her yeri mutlaka kontrol edin. Özellikle kale ağlarını. Çekin koparsa, o an kopsun. Yaşamadan, başınıza gelmeden. Maç başlamadan önce de tekrar kontrol edin' derdi, dedi hem de 40-50 yıl önce, aday hakemlik kursunda, tee en başında. Tüm hakemlere, ayrım yapmadan amatörler de dahil hepsine. Şimdi koskoca, adında 'süper' kelimesi bulunan, sıfatında yer alan. Gaflet ve de dalalet var. Kapkara camlı minibüsle maça giderler, uçakla, tekerlekli çanta ile, lüks otelde kalırlar. Gözümüz yok, kıskanmıyoruz, hakkını veriniz lütfen. Kale fileleri kontrol edilse görürlerdi, görmeleri gerekirdi, hem de 4 birey. Saha komiserleri, gözlemciler, temsilciler etti mi 9 kişi. Hiçbirinin aklına gelmiyor. Kulaklıklarda da arıza var hadi diyelim olabilir, teknolojik alet ne de olsa. Burnumuzun dibinde, İzmir'de Göztepe-Başakşehir maçında. Ne var bunda demeyin. Maç tam saatinde değil gecikmeli başladı. Yola çıkacaklar, evine gidecekler çok. Hastası, bebeği olan var. Emniyet, taraftarlar, görevliler de dahil. Buna ne hakkınız var, bu da 'çok büyük hata' değil mi? Sonucu etkilemedi ama VAR'a da bu kadar güvenmeyin. Kendinize güvenin. Ya yıllar öncesi. Yine bir Göztepe maçında İzmir'de Reha Biçici kardeşimin başına gelen yaşansaydı. 'Hakem zeki ve de akıllı olur, olmalıdır, olmak zorundadır' derdi merhum Halil Erdoğan hocam. Kritiklerde, seminerlerde, her yerde öğüt verirdi. Merhum Fehmi hocam ile ikisi ulvi adam gibi adamlar, hakemliğe başlangıç öncesi kursta. Hüseyin Fehmi Pazarcı hocam 14 Eylül 2022'de 72 yaşında iken, Halil İbrahim Erdoğan hocam da ATAMIZ Gazi Mustafa Kemal Atatürk gibi 10 Kasım'da, bir İzmir soğunda vefat etti. Tıpkı bu vatanın kurucu önderi gibi hem aynı gün, çok erken zamanda en verimli çağında iken 62 yaşında vefat etti. Şimdi bakıyoruz teknoloji var da ama yanında her türlü alengirli işler de var. Milli 'Hak'em(me)di'. Hakemdi, hak emmedi, yani. Dürüst, namuslu, onurlu insan evladıydı cennet mekân. Fotoğraf çektirmeyi sevmezdi. İzmir Karataş Lisesi’nden sınıf arkadaşımdır Nurhan Yıldırım Dağdeviren, merhum Fikriye teyzemiz, teyzesidir. Fotoğraf 1973'den Eskişehir Demirspor-Kasımpaşa maçı. Manisa hakemleri Halil Erdoğan (merhum), Necmi Temizel (Sağlıklı ömür dilerim, çok dürüsttür) ile Enver Yeni (merhum). Eskişehir Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Başkanı İsmail Alkılıçgil ustam (merhum) deklanşöre bastı. Oğlu Erol abim de sağ olsun arşivinden gözü gibi saklıyor, sakınıyor. Güncelleyen de Halil hocamızın adaletinden, bilgisinden istifade eden kaliteli karakterli futbolcu hat ve çini sanatçısı Bekir Korkmaz kaptanımdır, sağ olsunlar. Manisa hakemler kabrini ziyaret eder anar her 10 kasımda, İzmir hakemleri de. İzmirsporlular İzmirliler de gitmeli, dua okumalı, herkese emeği geçti, rahmetle şükranla.
SPORCULAR, SPOR YAZARLARI...
Atatürk gibi er meydanında ama başka bir cephede savaştı, savaş verdi. Hakemlik, MHK üyeliği yaptı. Hak yemedi. Sap ile samanı hiç karıştırmadı. İzmirspor alt yapısına, profesyonel takıma herkese futbol oyun kuralları dersi verdi. Öyle güzel ve akıcı anlatırdı ki. Kem küm etmeden. Kıvırmadan, bükülmeden, boyun eğmeden. İzmirspor Kulüp Müdürlüğü ile birlikte TFF MHK üyeliği yaptı. Dedikodusuz, iftirasız, acabasız, gönül rahatlığıyla, vicdanla. Bu ne demektir, şimdi olsa çok büyük koz. Tenezzül etmedi. Oysa villaları, çeşit çeşit arabası olmadı. Evi kendinin değil, kirada yaşadı, gözlerini kapadı Halil hocam. Şimdi ki gibi hakem soyunma odasına girmedi, talimat vermedi, kulağa üflemedi, ima etmedi. 'İzmirspor'u İzmir takımlarını kollayın' filan da demedi. Yenilince de 'pozisyon hatası', 'hakem hatası' dedi geçti, 'sosyal yaşamda bile hata yanlış yamuk yapmayan' hakemlerin 'kafasını koparmadı'. Tam tersi, memnun kalmayanların maçına bir defa da verdi. Döneminde İzmirspor şampiyon filan da olmadı 'hakemlerle' yani. Aksine, şimdi amatör kümede. Haberiniz var mı? O dönemin futbolcuları başta Erdem Özkayımoğlu kaptanım olmak üzere Akın Uzun, Sancar Kirazlı, Hasan Elidemir (merhum), Yıldırım Uran (merhum), Aydın Hepanıl (merhum), Mehmet Dinçel, Adnan Dürüst, Adnan Fidan, Zeki Çakır, Nihat Umut, Hasip Ertürk, Suavi Sünbül, Nezir Narin, Gökhan Derince, Halim Karaköse ve daha niceleri, kuralları bilerek, isteyerek, tertemiz futbol oynadılar. Profesyonelce ve de amatör ruhla. Sizler, hatalı bulup ta yenilince 'hakeme yumruk atanı, küfredeni, yüzüne tükürenini' hiç gördünüz mü? Sadece İzmirspor değil, diğer tüm kulüplere de kuralları anlattı. Uyutmadı kimseyi, video yok, görüntü yok, ses yok. Can kulağıyla dinlediler, uyguladılar. Dönemin spor yazarlarına, muhabirlerine de ders verdi. Levent Donduran, Ceyhan Gür (merhum), Ümit Aktan (merhum), Hayri Hiçler (merhum), Yılmaz Coşkun, Zafer Ertem, Avni Erboy, Hüseyin Yangır, Lebib Timor, Can Beyazkartal, Süleyman Alasya (merhum), Mehmet Ali Varış (merhum), Gazanfer Karpat (merhum), Suavi Yardımoğlu, Aydın Atar (merhum), Ünal Tümin, Öcal Uluç, Gürkan Ertaç ve daha niceleri hatırlayabildiğim kadarıyla kurslarda Halil hocamızı dinlediler, ufukları açıldı. Bilerek, hakkını vererek yazdılar, fotoğraf çektiler. 11 Kasım doğumlu çocukluğumun megastarı Kemal Sunal (merhum) doğum gününü kutlamazdı, başımın tacı Metin Oktay (merhum) 'Yazı-tura atıldığında ben hep 'Tura' derim. Varsın gelmesin. Benim tek derdim Mustafa Kemal Atatürk’ün yüzü yere gelmesin' derdi. Biz bu insanlarla büyüdük, insanlığı, adamlığı öğrendik, bugünlere geldik. Başta canım ATAMA, bu ülke, vatan için canını veren, emek veren hepsine rahmetle, şükranlarımı sunuyorum. Bir de hepsi de Atasever, Atatürksever insanlardı, buluştular...
