Tarih; 14 Haziran 2023. Göztepe'nin kuruluş yıldönümü. 98.yaşını dolduracağı günün akşamı. Göztepe armalı Sarı-Kırmızı forma giydim, dolaştım. Sosyal medyaya da ekledim, sakınca görmedim. O zaman başladı her şey. Giyerim paşalar gibi. Çünkü ben İzmirliyim. Hakemlikle ilgili geçmişimi sorgulayan da çıktı. Canları sağolsun ama yanlış, ama hatalı. Facebook'ta kendim, Atatürk'ümle yan yana. Altay, Karşıyaka, Göztepe, İzmirspor, Bucaspor, Altınordu, Yeşilova, Yeni Bornovaspor, Gaziemirspor, Ülküspor, Tirespor, Ödemişspor; Çeşmespor armalarıyla paylaştım. Bir sakınca ve de 'beis' asla görmem. O ne diyecek bu diyecek. Umurumda değil. Her şey İzmir'im için. Hepsi bizim takımımız İzmir'imin canları, cananları. Şartsız, koşulsuz en iyi yerlerde görmek isterim. '6 İzmir takımı Süper Lig'de olmalı' diye yazdığımda. Gülücükler saçanlar oldu. Neden olmasın. Olur mu, önce sen kendine güven. 8 adet İstanbullu var ya. Bize yedirmezler mi ? Birlik içinde olursak, çıkarız. Sen, ben demeden. Yok efendim Karşıyaka bilmem kimle kanka, Göztepe bilmem kimle canciğer. Kanmayın dost görünen, dış mihraklara. Birbirimize yan gözle bakmayalım, yapmayın bunu Allah aşkına. Bir de fikrim vardı, zikir olsun diye. Nöbetçi, icapçı taraftar neden olmasın ?  İzmir İzmir'e tribün desteği versin. Uçuk mu, ütopik, saçma mı ? Neden olmasın ? Yazarken bile içim ürperiyor. Bilmem kaç kilometre ötedeki başla kulüp taraftarından hayır gelmez. Komşuya değil, evdekine bak öncelikle. İlk futbol oynanan Bornova değil mi ? Yani İzmir değil mi ? İzmir'imin takımlarını tutar, destek olmaya çalışırım. Gayretim her daim bu yönde. İyiliklerini, güzelliklerini isterim. İstanbul takımlarıyla işim olmaz, sadece Avrupa'daki maçlarında yanlarındayım. Milli, Ulusal menfaatim, çıkarım için. Karşıyaka çıksın 2.Lig'e formasını giyerim, Kaf Sin Kaf da çekerim.Böyleyim. Yabancılar devraldı diye sevindik, bir halay çekmediğimiz kalmadı. Göztepe iyi gitmiyor. Endişeliyim. Altay daha ne olsun formasına reklam bile alamıyor. Altınordu bu sene çıkmak istemiyor. Karşıyaka'nın ne işi var 3.Lig'de ? İzmirspor 14 yıldır amatör kümede. Düşmese SAL'a, BAL'a çıktığında sevindirik olamayacaktık. Çok sevdiği, can yoldaşı, yükünü taşıyan, kahrını çeken eşeğini kaybedip sonra bulan köylüm gibi sevindim. Buca ile Bornova ekipleri biraz umutlandırdı. 8'de 8 yapsak Süper Lig'de alayına inat , alayına İzmir.

MUSTAFA BAYKARA'YA RAHMETLE

İki Karşıyaka neferi, sevdalısı, gözbebeği, başımızın tacı. Birini toprağa verdik. Biri sağ şükür, ameliyat oldu. Mustafa Baykara abim, güzel insan, Karşıyaka'nın sembollerinden. Vefat etmeden, yaşarken. Heykelini dikilenlerden, görenlerden. 'Bir baba hindi Hey yallah, / Olaydı şimdi Hey yallah / Pilavla zerde Hey yallah / Kaşık da nerede / Hey yallah / Yallah, yallah, hey yallah / Başlıyoruz vallah / Karavanaya billah / Hey yallah, yallah, hey yallah' Milli amigomuz Altınordulu rahmetle şükranla Sarı Yaşar, Yaşar Tunçses abim de seslendirdi. Coşturdu kitleleri. İzci oymağı Seha Erge adında bir Fenerbahçeli, maçlara taşıdı. Amigoydu, başkandı, taraftardı, oyuncuydu, sahadaydı, yüreğini verdi Kaf Sin Kaf'a. Söz verildi konuştu mikrofonlara. İçinden geldiği gibi, yapmacık olmadan. Basketbol maçlarında da Kaf Kaf çekti, çok emeği geçti. Son nefesini vermeden heykelinin yanına oturdu. KSK'nin kurucusu Zühtü Bey'e komşu oldu, ebedi istirahatgahında. Başkan ile amigo yan yana, eşit. Benim ne hakkım var, sen hakkını helal et Mustafa abim. Kalbimizde yaşayacaksın. Gitmedin ki. Tribünde, maçlarda görüşmek üzere. Seneye 2.Lig'deyiz. Cenaze töreni kalabalıklığı çok da önemli değildir pek inandırıcı gelmez. Mecburen, gönülsüz, gitmiş olmak için, görünmek için gidenler çoğunluktadır. Dangalaklık yapmayım yine de olsun varsın, gidiyorlar ya. Gitmek gerek. Mustafa abimin Alpaslan Beşikçioğlu Camii'nde de , kabristandan da 'gerçekten' seveni boldu. Siyah gözlüğe gerek yok, ağlayanı çoktu. İçten, yürekten. Nurlar ışıklar içinde kal Mustafa abim.

HAKAN ORTABAŞ'A ŞİFAYLA

Yaşayan efsane, tribün lideri Hakan Ortabaş. Özel şahıs, nevi şahsına münhasıran bir insandır. Çok zekidir, akıllıdır. Aklını hep Karşıyaka için kullandı. Göztepe'de büyüdü. Ne fark eder. İzmirli, o yeter. İzmir Karataş Lisesi'nden sınıf arkadaşımdır. 1982-1983 6-FEN-C . Uzun olduğumuz için en arkaya oturtulduk. Üç arkadaş. Mustafa Kemal Sahil Bulvarı yoktu. Fırtınalı havalarda, atletizm kum havuzu deniz suyu ile balık dolardı. Denize geri atardık. Topumuz kaçar, alır başına giderdi. Kayalık vardı, inemezdik. Balıkçı ağabeylerim denk gelince topumuzu getirirdi 'Bu top Karataş'tandır' Çünkü başka denize top gelecek yer yoktu. Şimdinin tanınmış sunucusu, programcısı Orhan Salkınaz Göztepeli, Hakan Ortabaş Karşıyakalı, ben de İzmirsporlu. Muhabbete bakın. Birbirimizi ötekileştirmedik, kalp kırmadık. Ortabaş'ım Hakan'ım kardeşim ameliyat oldu, gözünden. Şimdilik okuyamayacak. Okuyan olur. Retinası yırtıldı. Çene kasları maşallah, göz de düzeldi, düzelecek. Bir akşam geç vakit. Tramvayda baktım karşımda. Dik dik bakıyor. Herkese ama. Hani çoğu kavgalar bundan çıkar ya. Yan bakış da oluyor. Anlarım, içinde büyüdüm. Vardır bir sebebi. Bakıyor boş boş meğer, görmüyormuş. Elimi salladım, gönülsüz kaldırdı. Yine tık yok. Hatırlamadı, unuttu kaprisi, tribi yamadım. Yapılacak kişi de değil. 'Hakan'ım naber iyi akşamlar' deyiverdim. 'Naber Meto, sesinden tanıdım, gözler iyi seçmiyor' dedi. O zaman daha iyi anladım, o bakışları. Konu çok onda, bir başladı. Bende de Eşrefpaşalılık var. Hakem iken Karşıyaka tribünlerinden açıktan, kapalıdan Alsancak Stadı'nda adımı soyadımı bağıttıran adamdır, sağolasıca. Karataş kardeşliği, futbol dostluğu bitmez. Spor, alt tarafı bir oyun. İnsanlıktan daha önemli değil. Ne kupa, puan, forma ne de arma. Yıllar geçince birbirimize bakacak yüzümüz olsun. Maçlar 90 dakika hayat devam ediyor, onun da bir sonu var. Haydi sarılın, birbirinize...