Yazıyoruz ya, liyakatliyizdir. Tepeden inme, torpille değil. Alın teri, emek, hakla, adaletle. Oynadık, düdük çaldık, bayrak salladık, koştuk, yıllarca emek verdik. Her konumda yaşadık. Taraftar da olduk fanatik değil. Göztepe, Karşıyaka ile İzmirspor'un deplasman maçlarına gitmişliğim var. Hopladık zıpladık, destek olduk. Karşıyaka'nın cumartesi İstanbul'da basketbol, pazar günü de Edirne'de futbol maçı. Bu yolculuğu unutamam. Cuma gece yola çıktık, pazartesi sabah İzmir'deydik. İki maçı da kazandık. Uykusuz yorgun düştük ama değdi, İzmir'im kazandı. Tek kayıp pantolonum. Normaldi boyutu, yırtıldı, şorta dönüştü. Neden acaba ? Cep telefonu icat edilmiş olsa, harika fotoğraflar bugüne kalırdı. Bir de gidemediğim, maç. 1.Lig'de İzmirspor, Aydınspor'u deplasmanda 7-1 yendi. İçimde kaldı. Yıl 1987. Kış, ayaz, maç ısıttı. Eşrefpaşa'da saatçi, lotocu Hüseyin Özkoç abim panoya yazınca inanamadım. İçeri girdim de sordum. Taraftarı, sevdalısı gerçek olanı anlamak gerek, çakma olanı değil. Çoğu emekçi, işçi, vardiyadan çıkıp maça gidiyor, forma aşkıyla. Para versen gönderemezsin. Çekilecek çile değil. Para ile gideni de var da başka alemde. Saldırgan, küfürbaz, oranın spor alanı olduğunu unutup savaş meydanı sananlardan olabiliyor. Beşiktaş, İzmirspor ile Karşıyaka bu yıl ki favorilerim, o havayı gördüm. Mayısta görüp yaşayacağız. Karşıyaka taraftarı öyle bir deplasman yaşadı ki. Tek rakip Bursaspor, bu tribünle, bu takımla, Mustafa Reşit Akçay hocamla olacak. İnandım. Karşıyaka Çarşı maç günü, saat 6. Hareket saati, rötar yaşandı. Gecikmeyi bilmeden, yetişebilmek için öyle fedakârlık yapan oldu ki. Sabahın köründe, Aliağa'dan Özer Erenay Çağlar, EVKA-2'den Anılcan Çetin geldi, buluşup. Yakın demeyin o saatte, son İZBAN'la. Osmanbey Parkı'nda sabahladılar. Çiğli İzkent'ten Murat Ülker, Gürkan Kaya ile İsmail Şahin de Bayraklı'dan taksiye bindi. 200 liraları var cepte. Baktılar 180'e geldi gösterge, indiler. Alaybey'e yürüyerek, tam 6'da ordaydılar. Zafer Kılıçoğlu'nun Menemen'de evi, evli, çocuklu annesinde kaldı Karşıyaka'da. Bu durumlar aşağı yukarı her kulüpte yaşanıyor, ya Rab bir şampiyonluk için güneşler doğuyor. Futbolcular da yöneticiler de bilmeli, ruhunda hissetmeli. Şimdi yola çıkıyoruz, ama ne yol.
BU AKŞAM PLEVNE MAÇI 10 TL
1,5 saatlik rötarla tekerlekler döndü. Otobüs geç geldi. Film gibi, kabuslu uyku gibi. Ancak uykusuz, üşüterek, yorgun mutlu huzurlu. Dönüşte hepsinin hem gözleri yaşlı, burunları da. Karşıyaka için, aşkıyla. Sevinç emek ister. Karşıyaka Çarşı'dan Düzce'ye. Kafilede Cahit Çelik, Burak Akar, Oktay Yamanlar, Murat Ülker, Gürkan Kaya, İsmail Şahin, Seyit Uzel, Zafer Kılıçoğlu, Cihat Kartal, İbrahim Arslan, Serkan Sevinçoğlu, Özgür Akkın, Burcu Akkın, Çınar Akkın, Faruk Aygün, Mehmet Salman, Orhan Baysal, Şebnem Akkın, Özkan Akkın, Seyit Uzlu, Cafer Çatalağıl, Yiğit Yavuz, Hüseyin Mert, Akif Araz, Serhat Sular, Altuğ İnanlı, Emir Kiraz, Emrah Öksüz, Semih Özdemir, Osman Güler, Özer Erenay Çağlar ile Anılcan Çetin. Kahramanlar, yol fatihleri. İsmi atlanan var ise kusura bakmasın. Adlarını yazdığım için deplasmana gittiği belli olan varsa hakkını helal etsin. Sevdiceklerinden, ailesinden gizli giden oluyor da. İlla gidilecek ah bu sevda, aşk var ya. Kaptan şoför yine de temkinli gidiyor. Olması gerektiği gibi, son sürat değil. Yeşil-Kırmızılı taraftar sabırsızlanıyordu. Geç kalacakları içlerine doğdu sanki. Yanık kokusu almaya başladılar, arkadaki dumanı gördüler. Durdurdular otobüsü. Kapılar da açılabildi, indiler, sağ salim. Yangın değildi, Hatay ekibinin yaşadığı gibi. Arıza büyüktü. KSK taraftarı bu, oraya kadar gitmişler. Otoban kenarında beklemeye başladılar, zorla değil güzellikle üç araç durdu. 30 kilometre, yol kaldı. Kamyonet, özel araç, TIR bile durdu. Yolda kalan olmadı. TIR şoförünün dinlendiği yer var ya, ensesine yapıştılar. Sığdı koca koca insanlar. Güvendi, şoför. Maç saati yaklaştı, ilk düdük çaldı. Kamyonet kasasına toplanan grup, internet canlı takip ederken. Gol geldi, tam da stat önünde iken. 44'de Ali Sinan Gayla attı. İkinci yarının sonuna doğru yetişen de oldu. Hepsi sonunda ulaştı, sevince ortak oldu. Olay filan çıkmadı, sesler kalınlaştı sadece. Sefa Küpeli skoru belirledi. O kadar strese, geç kalmaya, yaşanana rağmen üç puan iyi geldi, şifa oldu. Dönüşte sağlam araçlar geldi. Sağ salim İzmir'e mutlu umutlu gururlu döndüler. Belki de haftaya da benzeri yaşanacak, onlar her daim hazır. Olsun Karşıyaka kazandı ya, içleri yumuşak, rahat ve de sıcacıktı. Bu akşam maç var, maraton 10 TL, devam Karşıyaka.
