Çocuklarımız karne heyecanını yaşadı. İlkeli öğretmenlerimiz Ata'mızın vecizleriyle taçlandırdığı belgeleri, öğrencilerine dağıttı. Nasihatler verdi. Eğlence, kutlama derken vedalaşıldı.
Bu eğlencelerde dikkkatimizi çoğumuzun (Y kuşağının çoğu) dinlemeyeceği absürtlükte hatta ayıplıkta şarkılar, çocuklar tarafından nasıl seviliyor görüldü. Çocuk şarkılarına ilgi pek az.
Çevrenizde vardır mutlaka, isimleri numaralı, küfürlü pek çok sözü hızlı ritimlerle şarkıya çeviren şarkıcıları seven minikler. Ezberler, danslar, inanılmaz...
Bir husus daha var ki o da fena. Çocukların maalesef ailelerle mafya, aşiret dizileri izlediği anlaşılıyor. Çünkü burada çalan şarkılara vâkıflar. Hoş, bu şarkılar sosyal medya hesaplarınca da çeşitli akımlarla pompalanarak gündemde tutulmaya çalışılıyor; ama danslar dizi sahnesinin izlediğini ele veriyor.
Çocukların eğlendiği partiler bu açıdan, pek çok başka organizasyonda olduğu gibi aile ve çocuk gelişimi hakkında ipuçları veriyor.
Eğlenecekler, internete de girecekler, TV de izleyecekler; ancak hepsi yaşlarına, kendi seviyelerine uygun olmalı, değil mi?
Umarım tatil, yanlış alışkanlıkların daha da yaygınlaşmasına, ailelerin durumu kanıksamasına vesile olmaz.
