Son günlerde sosyal medyada sıkça karşılaştığım bir video beni düşündürdü. Videoda bir konuşmacı, bir erkeğin hoşlandığı kadına nasıl dokunduğundan, onu nasıl tuttuğundan bahsediyor ve bunu “sahip çıkma” davranışı olarak tanımlıyordu. Hatta bir erkeğin kadının kolundan, dirseğinden ya da boynundan tutmasının onun ilgisinin göstergesi olduğu ifade ediliyordu. Bu tür içerikler kısa sürede milyonlarca kişiye ulaşabiliyor. Çünkü ilişkiler konusunda hepimizin ortak bir merakı var: Karşımızdaki kişinin bize gerçekten ilgi duyup duymadığını nasıl anlayacağız? Aslında bu sorunun peşinden koşarken çoğu zaman tek bir davranışa gereğinden fazla anlam yükleyebiliyoruz. Oysa insan ilişkileri birkaç saniyelik görüntülerden ya da tek bir jestten çok daha karmaşıktır. Bir kişinin elinizi tutması, size yakın durması, sizi korumaya çalışması ya da fiziksel temas kurması elbette bir ilginin göstergesi olabilir. Ancak bu davranışların tek başına gerçek sevginin, bağlılığın veya duygusal yatırımın kanıtı olduğunu söylemek mümkün değildir. Çünkü aynı davranışın altında birbirinden çok farklı motivasyonlar bulunabilir. Bir kişi gerçekten ilgi duyduğu için yakınlık gösterebilir. Bir başkası sahiplenme ihtiyacı nedeniyle aynı davranışı sergileyebilir. Bir diğeri kontrol etme eğilimiyle hareket edebilir. Bazı insanlar ise bunu sadece alışkanlık olarak yapabilir. İşte bu nedenle ilişkilerde tek bir davranışa odaklanmak yerine davranışın sürekliliğine ve bütününe bakmak gerekir. Peki gerçek ilgi nasıl anlaşılır? Bir kişinin size gerçekten değer verip vermediğini anlamanın en önemli göstergelerinden biri tutarlılıktır. Sizi yalnızca keyfi yerindeyken arayan biriyle, iyi gününüzde de kötü gününüzde de yanınızda olan biri aynı şeyi ifade etmez. Sizi yalnızca gördüğünde ilgi gösteren biriyle, hayatında size yer açan biri arasında önemli bir fark vardır.
Gerçek ilgi; merak etmektir.
Gerçek ilgi; dinlemektir.
Gerçek ilgi; belirsizlik yaratmamak, iletişim kurmak ve ilişkiye emek vermektir.
İlişki terapilerinde sık karşılaştığım konulardan biri de insanların bazı romantik davranışları sevgiyle karıştırmasıdır. Oysa romantik görünen her davranış sağlıklı değildir. Bazen “sahip çıkmak” adı altında sunulan şey, kişinin özgürlüğünü kısıtlayan bir kontrol mekanizmasına dönüşebilir. Sağlıklı bir ilişkide insanlar birbirlerine sahip olmazlar; birbirlerini seçerler. Bu ikisi arasında büyük bir fark vardır. Sahip olmak nesnelere özgüdür. Seçmek ise ilişkilere. Sevgi, karşımızdaki insanı kontrol etmek değil; onun yanında olmayı, onu anlamayı ve onunla birlikte büyümeyi istemektir. Bu yüzden bir ilişkinin kalitesini belirleyen şey yalnızca fiziksel yakınlık ya da korumacı davranışlar değildir. Asıl belirleyici olan, kişinin size nasıl hissettirdiğidir. Yanında kendinizi güvende hissediyor musunuz? Kendiniz gibi olabiliyor musunuz? Düşüncelerinizi rahatça paylaşabiliyor musunuz? İhtiyaç duyduğunuzda sizi duyuyor ve anlıyor mu? İşte gerçek ilgi çoğu zaman burada saklıdır. Birinin sizi kolunuzdan tutması güzel bir jest olabilir. Ancak gerçek bağ, o kişinin zor zamanlarınızda da elinizi bırakmamasında ortaya çıkar. Belki de ilişkilerde sormamız gereken soru şudur:
“Beni nasıl tuttu?” değil,
“Hayatında bana nasıl bir yer verdi?”
Çünkü gerçek ilgi çoğu zaman büyük sözlerde ya da gösterişli hareketlerde değil, istikrarlı ve güven veren davranışlarda kendini gösterir.
