Soma yine facianın adresi oldu. Maden ocağı göçtü, evlere ateş düştü. İzlediniz değil mi, kocasının iyi olduğunu öğrenen kadının koşuşunu? O koşacak videoyu ağlamadan izleyebilen var mı? Madenci ise sakin, üzgün, hayatta kalmaktan mahçup…
Öyle ya mesai arkadaşlarına ağlarken tüm Türkiye, nasıl sevineceksin? Kadıncağız bile elinden tutuyor eşinin de Şükrü’nü içinden ediyor, “Nasıl çok şükür, diyeceksin?”
Ağlıyoruz, ağlıyoruz çözüm bulamıyoruz. Haykırıyoruz, sesimi duyulmuyor, hiç mi ders almıyoruz? Neden yok sayılıyor, nasıl ölüme terk ediliyoruz?
Artık ne olduğunu, neden olduğunu sorgulamıyoruz. İnsan onuruna uygun bir çalışma ortamında, geçinilecek ücretlere çalışmak neden bu kadar zor, bu soruların yanıtlarını bekliyoruz.
